ประวัติเกี่ยวกับ boonyong.org

---

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ 

เกิดวันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม 2460 ณ ตำบลยมราช อำเภอดุสิต กรุงเทพฯ 

เป็นบุตรคนโตของรองอำมาตย์โทขุนบรรเทาคณาพาธ ( นายแพทย์บุญยัง นิโครธานนท์ ) และ 

นางเปี่ยม นิโครธานนท์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา คือ

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ 

น.ส.บุญเยี่ยม นิโครธานนท์ ( ถึงแก่กรรม )

มีน้องซึ่งเป็นบุตรีของ นางนวล ( จันทรังษี ) นิโครธานนท์ คือ

นางบุญยืน สมรสกับ นายแสวง ชัยบัณฑิตย์ อดีตเขตการทางกรุงเทพ มีบุตรและบุตรี 5 คน คือ

1. นางทิพยวดี M.BE. สมรสกับ นายวัชระ เกรียงศิริ MSc. อยู่สหรัฐอเมริกา

2. นายวีรศักดิ์ ชัยบัณฑิตย์ B.S.CE. , MS.

3. นายจักรพันธ์ ชัยบัณฑิตย์ M.P.A. สมรสกับ นางอรจันทร์ ธ.บ.

4. นายบันลือชัย ชัยบัณฑิตย์  วศ.บ. ( รถไฟ ) ดูงานสหรัฐ สมรสกับ นางทวีวรรณ

5. นางวลัยรัตน์ M.A. สมรสกับ นายโฆษิต ฉัตรไพบูรย์ M.A. เลขาฯทูตไทยที่เบลเยี่ยม

มีน้องซึ่งเป็นบุตรีของ นางสะอาด ( เย็นกมล ) นิโครธานนท์ คือ

นางสมบูรณ์ศรี สมรสกับ นายบ่าย ศุภวรรณ มีบุตรี 2 คน คือ

1. น.ส.อรพินท์ ศุภวรรณ พยาบาลศาสตร์ และ คหกรรมศาสตร์ มหิดล

2. นางสัจจาภรณ์ พยาบาลศาสตร์ สมรสกับ นายสุเทพ อัศวเทพ BSc. อยู่สหรัฐ 

มีน้องซึ่งเป็นบุตรีและบุตรของ นางพิศ ( พุกประยูร ) นิโครธานนท์ คือ

นางเพ็ญศรี คหกรรมศาสตร์ สมรสกับ นายพินิจ ระวังภัย มีบุตร 2 คน คือ 1. ด.ช. ต้น 2. ด.ช. ตาล

นายบูรณภพ นิโครธานนท์ ( ถึงแก่กรรม )

ศาสตราจารย์บุญยง ติดสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ทำงานอยู่อเมริกา และสมัครเป็นเสรีไทย เมื่อสงคราม

เลิกแล้ว ได้กลับไปศึกษาต่อ หลังจากนั้นได้สมรสกับ นางเอวิส ( เบลท์ ) นิโครธานนท์ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา และหย่า พ.ศ.2502 ต่อมาได้สมรสกับ นางอรรณพ ( ชีพธำรง ) นิโครธานนท์ เมื่อ พ.ศ.2505 ได้อยู่ด้วยกันมาตลอดจนถึงแก่อนิจกรรม เมื่อ พ.ศ.2528

การศึกษา

เมื่อวัยเยาว์ ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ เรียนที่โรงเรียนเซนต์ปอล จังหวัดฉะเชิงเทรา บิดารับราชการเป็นนายแพทย์ มักจะย้ายไปต่างจังหวัด เกรงบุตรจะต้องเปลี่ยนโรงเรียนบ่อย และมารดาได้ถึงแก่กรรมแต่เยาว์วัย บิดาจังให้เข้าเรียนชั้นมัธยม เข้าอยู่ประจำที่โรงเรียนเซ็นต์คาเบรียล เวลาปิดภาคเรียนก็กลับมาพักกับคุณลุงสวัสดิ์ นิโครธานนท์ เรียนที่เซ็นต์คาเบรียลถึงชั้นมัธยม 6 แล้วย้ายไปเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์จบชั้นมัธยม 8 บิดาเห็นว่าอายุยังน้อย และต้องการให้แน่นภาษาอังกฤษ จึงให้เรียนมัธยม 8 อีกครั้งที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ศาสตราจารย์บุญยง จึงกว้างในหมู่เพื่อน เพราะเป็นนักเรียนประจำ และมีมิตรสหายมาก เนื่องจากอยู่หลายโรงเรียน มีประสบการณ์กว้างขวาง

ต่อจากนั้นได้สอบเข้าเรียนวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีรายการศึกษา ดังนี้

2476 ศึกษาชั้นมัธยม 1-8 ร.ร.เซ็นต์คาเบรียล และ ร.ร.เทพศิรินทร์

2477 จบชั้นมัธยม 8 ร.ร.อัสสัมชัญ

2481 จบอนุปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

2481-84 Cornel University , College of Arch.

2484 Harvard University 

2487 เสรีไทย ( ระหว่าศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยอยู่สภาพวิกฤตการณ์ จึงเสี่ยงชีวิตเข้ารับใช้ประเทศชาติ โดยสมัครเป็นเสรีไทยอเมริกา สงครามเลิกแล้วจึงกลับไปเรียนต่อที่เดิม )

2491 ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิตย์ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

2505-06 ประกาศนียบัตรชั้นสูง วิชาผังเมืองและการเคหะ จากรัฐบาลญี่ปุ่นในแผนโคลัมโบ

2513 สถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิตย์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด อเมริกา

การรับราชการ

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ ได้เข้ารับราชการที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์-

มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2491 ในตำแหน่งอาจารย์ และได้เลื่อนขั้นเป็นลำดับ ดังต่อไปนี้

28 กันยายน 2491   อาจารย์ตรี

24 พฤษภาคม 2494 อาจารย์โท

24 กันยายน 2497 อาจารย์เอก

1 มกราคม 2503 อาจารย์เอกประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

10 มีนาคม 2503 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ในวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์

1 กันยายน 2505 ศึกษาและดูงานทางด้านผังเมืองและการเคหะประเทศญี่ปุ่น 8 เดือน

28 มกราคม 2507 ชั้นพิเศษ - รองศาสตราจารย์ฯ

15 กันยายน 2508 ศาตราจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

7 มกราคม 2517 โอนไปแผนกวิชาผังเมือง – ศาสตราจารย์ชั้นพิเศษ

3 มิถุนายน 2518 ลาออกจากราชการเพื่อสมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่ง

รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

ลาออกก่อนเกษียณอายุราชการ 4ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญ

พ.ศ. 2493 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย

พ.ศ. 2496 จัตุถาภรณ์ช้างเผือก

พ.ศ. 2497 เหรียญพระบรมราชาภิเศก รัชกาลที่ 9 

พ.ศ. 2500 ตริตราภรณ์มงกฎไทย

พ.ศ. 2509 ตริตราภรณ์ช้างเผือก

พ.ศ. 2511 ทวิติยาภรณ์มงกุฎไทย

พ.ศ. 2513 ทวิติยาภรณ์ช้างเผือก

พ.ศ. 2517 ปถมาภรณ์มงกุฎไทย

พ.ศ. 2518 เหรียญจักรพรรดิมาลา

การประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ ได้รับอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม ประเภทวุฒิสถาปนิก สาขาสถาปัตยกรรมหลัก เลขทะเบียน สถ. 50 ว. และเป็นสมาชิกตลอดชีพของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เลขประจำตัวสมาชิกเลขที่ 106 

มีงานออกแบบที่สำคัญ พอเป็นสังเขปดังต่อไปนี้

1. ออกแบบสร้างหอสมุดกลางจุฬาฯ ( 2506 เริ่มใช้ 2507 พิธีเปิด 2500 ปัจจุบันเป็นตึกอักษรศาสตร์ )

2. อาคารสถาบันวิทยพัฒนา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ( ศาสตราจารย์บุญยง ออกแบบให้เป็น 

campus ของมหาวิทยาลัย เป็นอาคารที่ทำงานเกี่ยวกับวิชาการและที่พักอาศัยของอาจารย์ เมื่อสร้างเสร็จ จุฬาฯ ให้เช่าเป็นโรงแรมสากล ศาสตราจารย์บุญยง จึงลาออกจากกรมการ ปัจจุบันเป็นอาคารวิทยพัฒนา ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับที่ศาสตราจารย์บุญยง ประสงค์ )

3. จุฬานิวาศน์ ( พ.ศ.2509 )

4. Thompson House ( พ.ศ.2502 สถาปนิกร่วมกับ นายจิม ทอมพ์สัน บ้านจิม ทอมพ์สัน 

ราชาไหมไทยมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั้งในประเทศและนอกประเทศ จนปัจจุบัน )

5. SIELER BEKERY ( ร้านขนมปังแห่งแรกของประเทศไทย ปัจจุบันยังเป็นร้านขนมปังและเค้กที่มีชื่อเสียง )

6. บ้านนายแพทย์ ม.ล.เอกชัย กำภู ( พ.ศ.2481 )

7. สปอร์ตคลับ ( เดิม )

8. บ้านนายประโยชน์ เผื่อนทอง

9. บ้าน ดร.พนม สมิตานนท์

10. บ้านนายบุญชู สมุทรโคจร

11. บ้านนายตาร ณ ระนอง

12. บ้านนายนิภวิศน์ ไกรฤกษ์ ฯลฯ

งานพิเศษเกี่ยวกับราชการ

1. ทหารเสรีไทยในสหรัฐอเมริกา ยศนายร้อยโท สงครมเลิกแล้วได้เลื่อนเป็นร้อยเอกทุกคน

2. กรรมการสถาปัตยกรรม ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

3. กรรมการสภาคณาจารย์ จุฬาฯ

4. กรรมการประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

5. กรรมการสมาคมนิสิตเก่าจุฬาฯ

6. อนุกรรมการสภาวิทยาศาสตร์ภาคแปซิฟิค

7. ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้นำนิสิตนักกีฬาของจุฬาฯ ไปแข่งฟุตบอลประเทศมาเลเซีย

8. ศึกษาและดูงานผังเมืองและการเคหะ ประเทศญี่ปุ่น 8 เดือน โดยทุนสมาคมแผนโคลัมโบ

9. เป็นอาจารย์ผู้ควบคุมนิสิตคณะอักษาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และสถาปัตยกรรมศาสตร์ 16 คน 

ไปทัศนศึกษาและวิเทศสัมพันธ์ระหว่างสถาบัน ณ ประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์

10. ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจวิทยานิพนธ์ของผู้ขอตำแหน่งศาสตราจารย์ ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาฯ

11. ทบวงมหาวิทยาลัย แต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจวิทยานิพนธ์อาจารย์ผู้ขอตำแหน่งศาสตราจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

12. เลขาธิการกรรมการก่อตั้งศูนย์นานาชาติแห่งประเทศไทย ( International House of Thailand I H T )

การกีฬา

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ สนใจกีฬามาตั้งแต่เด็กจนกระทั่งมีอายุ 

เล่นกีฬาฟุตบอล บาสเกตบอล เทนนิส กรีฑา เช่น ขว้างจักร พุ่งเหลน กระโดดข้ามรั้ว เป็นนักกีฬาของคณะสถาปัตย์ฯ จุฬาฯ เคยได้รับรางวัลการเล่นกีฬา เมื่อไปศึกษาที่สหรัฐอเมริกา เป็นสมาชิกคริกเกทคลับ และเข้าแข่งขันขับรถยนต์วิ่งระหว่างเมืองต่อเมือง ในกรุงเทพฯ 

ได้เข้าแข่งรถโบราณลุฟฮันซ่าทุกปี เคยได้รับรางวัลที่ 1 , ที่ 3 , ที่ 5 , ที่ 8 และรางวัลชมเชย

งานเพื่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ เทิดทูนชาติ ศาสน์ และสถาบันพระมหากษัตริย์เหนือสิ่งอื่นใด เป็นคนเสียสละอย่างแรงกล้า เมื่อเรียนชั้นมัธยม 8 โรงเรียนเทพศิรินทร์ ขณะนั้นเกิดกบฎขึ้นในสมัยพระยาศรีสิทธิสงครามเรืองอำนาจ ก็มีส่วนช่วยเหลือทหารพระนครปราบกบฏ ถึงขนาดรอนแรมไปกับทหารแนวหน้า แล้วลงต่อสู้กับฝ่ายกบฏที่ปากช่อง เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขณะนั้นศาสตราจารย์บุญยง กำลังศึกษาอยู่ ณ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้ตัดสินใจสมัครเข้าเป็นทหารพลร่มเสรีไทยอเมริกา รับหน้าที่ปฏิบัติการในสหรัฐอเมริกา อินเดีย ศรีลังกา พม่า และประเทศไทย เมื่อฝึกทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติช่ำชองแล้ว ได้เดินทางเพื่อเข้ามาทำหน้าที่ในประเทศไทย ระหว่างเดินรอนแรมมาเป็นเวลานาน ( ขอให้ดูคำไว้อาลัยของพล อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา และ ดร.สละ ทศานนท์ ) ก็ได้รับคำสั่งให้ไปซีลอน ( ดร.สละ ทศานนท์ บอกว่าได้รับคำสั่งให้ไปคนเดียวแล้วไม่เจออีก ไม่รู้ไปไหนต่อ จนสงครามเลิกจึงพบ ) น่าสลดใจที่เสรีไทยบางท่านระหว่างเดินทางมาทำหน้าที่ก็เสียชีวิต ถูกจับได้และถูกยิงตาย โดยถูกกล่าวหาว่ต่อสู้เจ้าหน้าที่ มาสืบสวนภายหลังได้ว่าถูกปล้นเงินทองได้สอบถามน้องสาวศาสตราจารย์บุญยง คือนางบุญยืน ชัยบัณฑิตย์และน้า คือนางสุพิศ จันทรังษี ภริยา มจ. เฉลิมศรี บอกว่า ศาสตราจารย์บุญยง โดดร่มลงที่พม่า และได้รับความช่วยเหลือจากคุณทองศรี สุวรรณนินทร์ ทูตทหารไทรประเทศพม่าขณะนั้นอย่างมาก ได้ให้ความสะดวกในการเข้าเมืองไทย ได้เข้ามาทางเหนือเข้าเชียงใหม่แล้วเดินทางมากรุงเทพฯหลังจากรายงานตัวที่ฐานปฏิบัติการแล้ว ได้ไปพบญาติและเพื่อนบางคน ได้นำเสื้อผ้าชุดเสรีไทยใส่กระเป๋าใบย่อมไปฝากไว้ที่บ้านคุณน้าสุพิศ จันทรังษี เจ้าของร้านเครื่องหวายซึ่งมีญี่ปุ่นไปซื้อบ่อย ศาสตราจารย์บุญยง ไม่ยอมพูดอะไรรีบจากไป เพื่อไม่ให้ญี่ปุ่นรู้ระแคะระคาย จากนั้นก็ไปเยี่ยมคุณบุญยืน น้องสาวซึ่งป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราช ทุกคนที่พบตกใจมากไม่รู้ว่ามาอย่างไร และขณะนั้นมีความเป็นอยู่อย่างไรจนสงครามเลิกแล้วจึงไปรับกระเป๋าเสื้อผ้าคืน ศาสตราจารย์บุญยง ทำหน้าที่ในกรุงเทพฯ ใกล้จมูกญี่ปุ่นนับว่าเสี่ยงภัยมาก เรื่องของเสรีไทยถือเป็นความลับจึงไม่บอกเล่าให้ใครทราบ ศาสตราจารย์บุญยง ได้เคยรับใช้เบื้องยุคลบาท โดยที่ในเดือนมกราคม พ.ศ.2505 มีการแสดงบัลเล่ต์ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพลงพระราชนิพนธ์ชุด “มโนราห์” ณ สวนอัมพร ในงานกาชาด

ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานรูปภาพการแสดงหนึ่งอัลบั้ม เนื่องจากเป็นที่ปรึกษาฉาก  

ศาสตราจารย์บุญยงซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้าล้นกระหม่อม

งานเพื่อสังคม

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ ถือว่า เราเกิดมาเป็นหนี้สังคม ต้องไม่เห็นแต่ความสะดวกสบายของตน คนที่มีความรู้ความเข้าใจ ต้องเผยแพร่ต้องให้คนอื่นได้รู้บ้างต้องช่วยสังคม ควรเสียสละทำเพื่อส่วนรวม เราสุขพอสมควรแล้วต้องเฉลี่ยสุข ศาสตราจารย์บุญยงนึกถึงคนอื่นก่อนเสมอ ไม่ขัดแย้งใครถ้าเรื่องนั้นไม่เกี่ยวข้องกับความถูกผิดที่จะทำให้เกิดความเสียหาย แต่ถึงเวลาที่จะต้องพูดต้องทำก็พูดและทำด้วยความองอาจรอบคอบเห็นการณ์ไกลตัดสินใจได้ดี งานเพื่อสังคมที่ทำโดยสังเขป มีดังนี้

อดีต 

- กรรมการสมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

-กรรมการบริหารสมาคมนักเรียนเก่าอเมริกัน

-เลขาธิการสมาคมสถาปนิกสยาม

- เลขาธิการสมาคมเกียรตินิยมอาชีวศึกษา ( EPSILON PI TAU )

-เลขาธิการกรรมการก่อตั้งศูนย์นานาชาติแห่งประเทศไทย

-กรรมการริเริ่มแผนโคลัมโบ

- อุปนายกสมาคมแผนโคลัมโบ

- อุปนายกยุวสมาคมแห่งปประเทศไทย

- กรรมการก่อตั้ง Toast Master Club แห่งประเทศไทย

- กรรมการงานกาชาด

- กรรมการสโมสรโรตารี่แห่งประเทศไทย

-กรรมการตัดสินประกวดภาพยนตร์ไทยตุ๊กตาทอง

-กรรมการต้อนรับนักกีฬาต่างประเทศ SEAP GAMES

-กรรมการประกวดภาพเขียน กองอนุกาชาดฯ

ปัจจุบัน 

- ที่ปรึกษาสมาคมแผนโคลัมโบ

- ที่ปรึกษายุวสมาคมแห่งประเทศไทย

- ที่ปรึกษาพรรคพลังใหม่

- Senior Active Member of Rotary Club

- กรรมการประกวดรถโบราณลุฟฮันซ่า

- สมาชิกนักเรียนเก่าฮาร์วาร์ด

- สมาชิกตลอดชีพสมาคมศิษย์เก่าจุฬาฯ

- สมาชิกตลอดชีพสมาคมสถาปนิกสยามฯ

- สมาชิกสมาคมการศึกษา

- สมาชิกสมาคมผู้บริหารการศึกษา ฯลฯ

การสมาคมที่กว้างออกไปสู่ระหว่างประเทศ มีทั้งการติดต่อเกี่ยวกับส่วนราชการและสมาคม 

นอกจากนี้ได้ร่วมมือกับ ศ.ดร.ประชุมสุข อาชวอำรุง ในโครงการสันติภาพ และสนับสนุนโครงการ Friendship Force ของประเทศไทย ศ.บุญยง ส่งเสริมสันติภาพ เคยได้รับเชิญให้อภิปรายเรื่องมหาภัยจากสงครามนิวเคลียร์ที่อุบล ที่กรุงเทพฯ ได้ให้สัมภาษณ์ นพ.น.ต.โอ๊ต บุญเกิด เรื่องแนวคิดการบรรเทาสาธารณภัยของระเบิดนิวเคลียร์ฯ

งานกุศล

ศาสตราจารย์บุญยง มีความเป็นพระอยู่ในตัว เป็นคนมีคุณธรรม ไม่เคยทำให้ผู้ใดเดือดร้อน ในทางศาสนา ศาสตราจารย์บุญยง มีส่วนในการสร้างวัด สร้างกุฎิ หอระฆัง ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า และบำเพ็ญกุศลในวาระต่างๆ อยู่เนืองๆ ได้บริจาคเงินเพื่อช่วยค่าอาหารเด็กยากจจนของโรงเรียน บริจาคเพื่อการกุศลของสโมสรโรตารี่ และการกุศลของ เจซี. ได้รับพระราชทานเข็มจากสมเด็จจากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช

ศาสตราจารย์บุญยง มักพูดอยู่เสมอว่า อยากให้นิสิตจุฬาฯ เรียนวิชาศาสนา เน้นให้มีศีลธรรม จริยธรรม มีความรู้สูงและมีคุณธรรมสูงควบคู่กันไป เจริญทั้งสมองและจิต

สุขภาพ

ศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ ได้อุทิศร่างกายและจิตใจกรากกรำทำงานในหลายด้านตลอดมา ไม่เคยปริปากบ่น ทำงานด้วยความพอใจและใจรัก จะเห็นได้ว่าร่วมรอมแรมไปกับทหารไปปราบกบฏตั้งแต่เรียนมัธยม งานเสรีไทยเพื่อประเทศชาติ งานสังคมเพื่อส่วนรวม การพักผ่อนไม่เพียงพอ อาหารไม่เป็นเวลา แม้ว่าเมื่อวัยเยาว์และหนุ่มใหญ่ตลอดจนมีอายุก็ยังชอบกีฬา แต่พอสูงอายุร่างกายทรุดโทรม เป็นเหตุให้โรคภัยไข้เจ็บเข้าแทรกแซง ศาสตราจารย์บุญยง ไม่ประมาทได้ไปหาแพทย์อยู่เสมอ เมื่อปี 2525 เข้าโรงพยาบาลศิริราชผ่าตัดถุงน้ำดี การออกกกำลังน้อยลง แต่ก็ยังขับรถตกแต่งต้นไม้ ต่อเติมปรับปรุงบ้าน ถ้ามีงานใหญ่ก็นำไปให้ลูกศิษย์และผู้รู้จักคุ้นเคยที่ผลงานมีประสิทธิภาพทำ

ศาสตราจารย์บุญยง ระมัดระวังความสะอาดมาก ผักสดไม่กล้ารับประทาน ปี 2526 ปวดท้องบ่อยและถ่ายอุจจาระยาก ท้องเดินท้องผูกสลับกันกันบางครั้งสีเหมือนมีเลือด ไปหาหมอที่ รพ.ศิริราช รพ.จุฬา ก็หาสาเหตุไม่ได้ ครั้งหลังไปหาหมอที่ รพ.สมิติเวช ชื่อ นพ.วิบูลย์ โชติสกุลรัตน์ ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งที่ลำไส้ใหญ่ ขอร้องให้ผ่าตัดให้ได้ การที่นายแพทย์ผู้นี้เจอท่าอธิบายว่า แพทย์คนสุดท้ายมักโชคดีเพราะปรากฏให้ทราบ ศาสตราจารย์บุญยง ขอเข่าตัดที่ รพ.ศิริราช โดยติดต่อศาสตราจารย์นายแพทย์ อรุณ เผ่าสวัสดิ์ ให้เป็นผู้ผ่าตัด นพ.วิบูลย์ จึงส่งรายงานการตรวจพบให้ นพ.อรุณ เมื่อหายจากเจ็บป่วยก็ยังไปหา นพ.อรุณ อยู่เสมอทุกสัปดาห์ ตรวจก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติจึงให้หยุดไม่ต้องไปหาแพทย์ 3 เดือน ระหว่างนั้น ศาสตราจารย์บุญยง จึงไปหาแพทย์ รพ.จุฬา ตอนหลังมีอาการขาบวม เป็นๆ หายๆ ขณะนั้นศาสตราจารย์บุญยง ทำหน้าที่เลขาธิการกรรมการก่อตั้งศูนย์นานาชาติแห่งประเทศไทย รัฐบาลจีนเชิญให้ไปประเทศจีนในนามสถาบันเอเชีย เป็นไปในรูปแบบวิชาการ และ Friendship Force ต่อมาขาบวมเข้า รพ.พร้อมมิตร เจาะน้ำออกจากหัวเข่าหลายครั้งสบายขึ้น เมื่อครบ 3 เดือนตามที่ นพ.อรุณ นัดหมายก็ไปพบ 

เมื่อ นพ.อรุณ ตรวจแล้วให้เข้ารับการรักษาใน รพ.ศิริราช ได้รับการรักษาอยู่ 47 วัน ก็เสียชีวิต

ขณะศาสตราจารย์บุญยง รับการรักษาอยู่ สมองเป็นปกติได้ ยกเว้น 2 วันหลังพูดฟังยาก สัปดาห์แรกๆ ยังวิเคราะห์ข่าวการเมืองและให้คำแนะนำญาติที่ไปเยี่ยมและปรึกษานายแพทย์และพยาบาลบอกว่าเป็นคนไข้ที่น่ารักดีมาก ไม่บ่นไม่คร่ำครวญโวยวายทั้งที่ปวดเหลือทนปฏิบัติตามแพทย์พยาบาลสั่ง ศาสตราจารย์บุญยง สั่งย้ำไม่ให้บอกมิตรสหาย การไปเยี่ยมเป็นการรบกวนเขา อย่าให้เขาต้องลำบากมาเลย ญาติไปเยี่ยมกันมากจนต้องติดป้ายห้ามเยี่ยมก็ซาไปพักหนึ่งแล้วมากันอีก มิสเตอร์ไซเลอร์ เห็นหายไปเพราะไปรับประทานอาหารที่ไซเลอร์ทุกวัน แกไปที่บ้านรู้จากเด็กก็ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล 2-3 ครั้ง พอจะไปอีกก็เสียชีวิตแล้วภรรยาและญาติขอขอบพระคุณนายแพทย์ดังต่อไปนี้

แพทย์ รพ.ศิริราช ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรุณ เผ่าสวัสดิ์

นายแพทย์ วิรุณ บุญนิตย์ ( ทีม นพ.อรุณ )

นายแพทย์ ธีระ ลิมศิลา

แพทย์ รพ.จุฬา นายแพทย์ ชวลิต วุฒิประเสริฐ ( พึ่งถึงแก่กรรม )

แพทย์ รพ.สมิติเวช นายแพทย์ วิบูลย์ โชติสกุลรัตน์

แพทย์ รพ.พร้อมมิตร นายแพทย์ ตรง พันธุมโกมล

ต้องขอประมานอภัยหากมีนายแพทย์ท่านใดไม่ได้กล่าวนาม เพราะขณะศาสตราจารย์บุญยง ป่วยปี 2525 และ 2527 ผู้เขียนไปสหรัฐอเมริกาก่อนที่ศาสตราจารย์บุญยง จะเข้าโรงพยาบาล จึงอาจขาดตกบกพร่องนามนายแพทย์ผู้มีพระคุณไปบ้าง

ศาสตราจารย์บุญยง เข้ารับการรักษาตัวครั้งหลังที่ รพ.ศิริราช เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2528 และถึงแก่กรรมเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 สิงหาคม 2528 เวลา 14.35 น. สาเหตุหัวใจล้มเหลว เนื่องจากมะเร็งแพร่กระจาย สิริรวมอายุได้ 67 ปี 10 เดือน 18 วัน.

บุรษเกิดมาเพื่อคนอื่น

ดิฉันเข้าพิธีสมรสกับศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ ปี 2505 สมรสได้หนึ่งสัปดาห์ อาจารย์เดินทางไปอบรมและดูงานในประเทศญี่ปุ่น ปี 2506 ดิฉันได้เดินทางไปดูงานวิทยาศาสตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น ที่ญี่ปุ่นชีวิตเรามีความสุขสดชื่นมาก แม้ว่าส่วนใหญ่จะต่างคนต่างไป และพักคนละแห่งแม้จะเป็นเอเชียเซ็นเตอร์ตึกเดียวกัน ดูงานแล้วเดินทางไปเมืองต่างๆ หลายเมือง แล้วกลับโดยเรือนอร์เวย์พร้อมกัน ขากลับมีเวลามาทางเรือซึ่งใช้เวลานาน เพราะตรงกับปิดภาคเรียน เรือแวะเมืองท่าหลายแห่ง พลเรือแวะเราก็ขึ้นพัก และเดินทางล่วงหน้าไปดักเรือเป็นช่วงๆ โดยติดตามทางหนังสือพิมพ์ของแต่ละเมืองว่า วันนี้มีเรือบริษัทนี้เข้ามาที่ท่าเรือเวลาใด อาจารย์จัดโปรแกรมการเดินทางเก่งมาก ทำให้ได้รับประสบการณ์หลายอย่าง คนที่รู้จักพอใจจะคุยกับอาจารย์บุญยง เพราะอาจารย์เป็นคนให้เกียรติคนอื่น และมีความคิดเห็นทันสมัยแปลกๆ แตกต่างออกไป มีข้อเสนอแนะที่ดีอยู่เสมอ แม้ว่าอาจารย์จะเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ก็มีลักษณะเป็นคนใจกล้า กล้าพูด กล้าทำ ในสิ่งที่ควรพูด เวลาพูดในไมโครโฟน เสียงชัด มีจังหวะ และองอาจน่าฟัง อาจารย์เป็นคนพูดตรง ทำตรง ไม่ล่วงสิทธิมนุษยชน มีจิตใจสะอาดและสุภาพ ขอยกคำประพันธ์ตอนหนึ่งของหลวงธรรมาภิมณฑ์ มาบรรยายความรู้สึกในที่นี้ ดังนี้

“ รู้ถ่อมถนอมอัตมะเจียม จิตเสงี่ยมสงวนกาย ไป่หยาบสุภาพพิมลผาย พจนารถเสนาะกรรณ ”

ความที่เป็นคนมีความรับผิดชอบสูง เอาการเอางานทั้งในราชการและสังคม มีหลายแห่งที่ดิฉันเคยไปด้วย บางแห่งต้องเดินไกลๆ ตากแดดเหงื่อไหลไคลย้อย แต่ดิฉันก็เดินทน ได้คุณธรรมหนักเอาเบาสู้ไปด้วย ติดต่อตรงนี้ไม่ได้ให้ไปติดต่อตรงโน้น พอไปติดต่อก็บอกให้ไปตรงโน้นๆ ต่อๆไปอีก บางแห่งเดินทางไม่สะดวกก็บากบั่นไม่เคยปริปากบ่น บางแห่งต้องไปซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายครั้ง แม้จะเหน็ดเหนื่อยเท่าไรก็ดูหดหายไปสิ้นเมื่อถึงที่หมาย ไปที่ใดก็ติดต่อด้วยความสุภาพทำให้ได้รับความสะดวกทุกแห่งมีหลายครั้ง งานที่ทำนั้นเป็นงานที่ได้รับการขอร้องให้ช่วยทำ ไม่ว่าจะเป็นการพูด การเขียน การใช้ความคิด การใช้แรงงาน ตลอดจนการใช้เงินคล้ายปิดทองหลังพระ แต่ก็ทำด้วยความพอใจ มีความสุขที่จะช่วยให้คนอื่น สำเร็จประโยชน์ หรืองานนั้นสำเร็จ ไม่สนใจว่าจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ทำหรือไม่ และไม่พูดถึงอีก อาจารย์บริสุทธิ์ใจ ทำงานเพื่องาน ทำด้วยใจรัก สมกับที่เป็นเสรีไทย - นักเรียนฮาร์วาร์ด - โรแทเรียน และเจ.ซี. นอกจากนี้โรงเรียนเซนคาเบรียล - เทพศิรินทร์ - อัสสัมชัญ และจุฬาฯ ก็มีส่วนฝึกให้อาจารย์เป็นคนมีสมรรถภาพและประสิทธิภาพ อาจารย์บุญยง จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์มาก เมื่อยังรับราชการ อาจารย์ได้รับเชิญจากสำนักพระราชวังในโอกาสถวายพระพรวันเฉลิมพระชนม์พรรษา และรับพระราชทานเลี้ยงน้ำชาทุกปี และเมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรับรองผู้นำต่างประเทศ อาจารย์มักได้รับบัตรเชิญจากสำนักพระราชวัง ให้เข้าเฝ้าชมการแสดงละครด้วย ในโอกาสที่ทุกพระองค์เดินทางไปต่างประเทศ ก็ไปส่งเสด็จ – รับเสด็จที่ดอนเมืองจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้แต่งตั้งให้อาจารย์เป็นผู้ส่งปริญญาบัตรต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อทรงประทานให้นิสิตในวันพิธีพระราชทานปริญญาบัตรหลายปี ในแต่ละปีอาจารย์ไปลงนามถวายพระพรในโอกาสปีใหม่ในพระบรมมหาราชวังเป็นประจำทุกปี ถ้าปีใดป่วยไม่ได้ไปจะหน้าสลดบ่นเสียใจว่า ปีนี้ไม่ได้ไปน่าเสียดาย

อาจารย์ร่วมทุกข์นร่วมสุขกับดิฉันเสมอ เมื่อดิฉันไปฝึกลูกเสือวูดแบ็ดจ์ ของกรมการฝึกหัดครู่ที่ค่ายวชิราวุธ ศรีราชา ต้องเดินทางไกล21 กม. โดยหยุดพักเป็นระยะๆ อาจารย์ได้เตรียมเครื่องใช้จำเป็นของลูกเสือซึ่งเป็นประโยชน์มากให้ และเดินตามไปห่างๆกว่าครึ่งทาง ซื้อขนมปังกรอบให้ลูกเสือหมู่ต่างๆด้วย ลูกเสือหมู่หลังชวนคุย อาจารย์หาดิฉันไม่พบก็กลับกรุงเทพฯ เมื่อดิฉันไปประชุมแสดงรายงานชุดการสอนวิทยาศาสตร์ที่ลพบุรี กาญจนบุรี ก็ไปด้วย ที่ลพบุรีเขียนแผ่นโปร่งใสถึงตี 3 อาจารย์ก็กลับกรุงเทพฯโดยเดินไปสถานีรถไฟลพบุรี เพราะดึกมากไม่มีรถ ที่กาญจนบุรีขากลับกรุงเทพฯ อาศัยรถยนต์วิทยาลัยครูเพชรบูรณ์กลับ รถเสียกลางทาง อาจารย์ก็เป็นธุระช่วยไปซ่อมจนรถคันนั้นกลับเพชรบูรณ์ได้ มีบางครั้งอาจารย์ช่วยคนอื่นแต่ตัวเองต้องเจ็บปวดทรมานไปหลายวัน บางครั้งคนรู้จักขอความช่วยเหลือ จำเป็นต้องขับรถไปต่างจังหวัด ช่วยทำธุระให้เขา มิฉะนั้นจะเข้าเรียนวิทยาศาสตร์การแพทย์ไม่ทัน บางครั้งก็ช่วยคนอื่นจนตัวเองแทบแย่ และทุกข์ร้อนใจอยู่หลายปีโดยคาดไม่ถึง อาจารย์บุญยงมักพูดกับดิฉันเสมอว่า อย่าเล่าความทุกข์ร้อนของตนให้ใครฟัง เราไม่มีสิทธิ์จะไปทำให้คนอื่นเขาทุกข์ร้อนด้วย ทุกวันนี้ทุกคนมีความทุกข์ร้อนของเขาอยู่แล้ว อย่าไปเพิ่มภาระให้เขาอีก ถ้าความทุกข์ร้อนกำได้และแลกเปลี่ยนกันได้ ให้ทุกคนกำความทุกข์ร้อนขึ้นมา วางบนโต๊ะ จะเห็นว่าคนอื่นเขาทุกข์ร้อนมากกว่าตัวเราสียอีก และทุกคนจะกำความทุกข์ร้อนของตัวกลับไป ไม่แลกเปลี่ยน

คงทำบุญพอสมควรในชาติก่อน อาจารย์จึงงามทั้งกายและใจ คุณน้าสุพิศ จันทรรังสี บอกว่าคุณแม่อาจารย์มีเชื้อสายโปรตุเกส และถึงแก่กรรมเมื่ออาจารย์ยังเล็กมาก เข้าใจว่า อาจารย์คงไม่เคยได้ยินไม่เคยพูด เมื่อทำงานใหม่ๆ บริษัทภาพยนตร์เคยทาบทามให้ไปแสดงเป็นหมอรุจน์ อาจารย์ปฏิเสธ แต่วันปิยมหาราชเคยเล่นละครให้จุฬาฯ บทพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 6 และบทละครสมัยใหม่ เคยเป็นกรรมการตัดสินประกวดภาพยนต์ตุ๊กตาทองสมัย ศาสตราจารย์ พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร เป็นประธานอยู่หลายปี การแข่งขันทำให้ภาพยนต์ไทยพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ ทั้งอาจารย์และดิฉันนึกไม่ถึงเลยว่า การเข้าโรงพยาบาลครั้งนี้ อาจารย์จะไม่ได้กลับมาบ้านอีก เอ็นไซโคลปิเดียก็ยังวางโต๊ะ ยังไม่ได้เก็บเข้าตู้ หนังสือไทยและอังกฤษคั่นไว้หลายหน้าจะกลับมาอ่านต่อ กางเกงที่จะไปแก้เพราะผอมลง อาจารย์ใส่ถุงไว้ยังไม่ได้เอาไป ให้ผู้รับเหมามายกพื้นห้องกลางแล้วจะให้ทำหลังคาด้านข้างใหม่ต่อไป เมื่อหมดฝนก็จะไม่ได้มาเจรจากันต่อไปอีกน่าสงสารมาก เข้าโรงพยาบาลแรกๆ ก็ยังดีอยู่ทำอะไรทุกอย่างด้วยตนเอง หมอธีระ (หมอยา) บอกว่า ถ้าแพ้ยาก็อันตราย ดิฉันเสียขวัญ แอบร้องไห้บ่อยๆ อาจารย์พลิกหนังสือที่ห้องรับแขกของโรงพยาบาลให้ดิฉันดู มีข้อความว่า มีศาสตราจารย์ผู้หนึ่งนอนสงบเหยียดยาวอยู่บนเตียง เขาเคยทำอะไรที่เป็นประโยชน์มามาก แต่เวลานี้เขาช่วยตัวเองไม่ได้เลย แพทย์พยายามช่วยเขาอย่างเต็มกำลังแต่ก็สุดวิสัยที่จะช่วยได้ ข้อความต่อไปพูดถึงโลกธรรมนามธรรม อาจารย์ปลอบใจและให้ดิฉันปลงว่า เป็นเรื่องปกติวิสัยของโลก เกิดมาแล้วก็ต้องจากไป ดิฉันขอร้องให้คุณหมออรุณ (เจ้าของไข้) รักษาจิตใจอาจารย์ไว้ อย่าให้รู้อย่าให้เสียใจมาก ดิฉันก็บอกอาจารย์อยู่เสมอว่าจะต้องหาย ตอนแรกหมอให้ยาบำรุง 3-4 สัปดาห์ ระยะแรกดูสดชื่น แต่พอเริ่มให้การรักษาทางยา (Chemotherapy) อาจารย์แพ้ยา อันตรายมาก น่าวิตก ดิฉันเฝ้าการให้เลือด-ให้ยาตลอดเวลาตลอดคืนถึงเช้า การให้ยาบำรุงทางเส้นเลือดให้ติดต่อกันตลอดขวดแล้วขวดเล่า เข็มปักที่แขนตลอดวันตลอดคืนทั้งหลับและตื่น ก่อนสิ้นลม 2-3 วัน อาจารย์รู้ตัวบอกว่าให้เตรียมจัดรถจะกลับบ้านทุกวัน เจ็บปวดทรมานมานานไม่เคยคร่ำครวญ พึ่งบอกว่าปวดเหลือทน ถามว่าปวดที่ไหน บอกว่าปวดที่ไหนดิฉันก็รู้ ดิฉันน้ำตาพร่างพรู มีที่เจ็บปวดหลายแห่ง ก่อนจะสิ้นใจอาจารย์ไม่ละสายตาไปจากดิฉันเลย ดิฉันมัวคุยอยู่กับญาติที่มาเยี่ยม พอหันมาเห็นอาการแปลกรีบวิ่งมาที่เตียง กดออดเรียกพยาบาลให้มาช่วยปั๊มหัวใจ ขณะนั้นให้ออกซิเจนอยู่ พยาบาลบอกช่วยไม่ได้แล้ว อาจารย์สิ้นลมดิฉันตกตลึงตกใจแทบสิ้นสติ ร้องไห้จนน้ำตาพร่างพราว ศรีษะหนักอึ้ง จิตใจยังไม่ยอมรับ เป็นได้อย่างไร ยังพูดคุยกันอยู่ทุกวัน เหมือนฝันไป เป็นไปได้หรือที่อาจารย์จากไปแล้วจริงๆ ดิฉันมีความรู้สึกเครียดตาแข็งตั้งแต่ก่อนเข้าโรงพยาบาล และอาจารย์เสียชีวิต จนขณะนี้ดิฉันอยู่ถึงเช้าทุกคืนนอนไม่หลับหลายเดือน พยายามทำอะไรให้เหนื่อยก็ไม่หลับ พอถึง 2.00 น. , 3.00 น. รับประทานยานอนหลับเพื่อให้ร่างกายได้พัก นึกถึงอาจารย์ดิฉันอยู่ข้างเตียงถึงเช้า อาจารย์ทักบอกให้ดิฉันไปพักเสียบ้างอยู่บ่อยๆ ดิฉันหลับไม่ลง โถ เราเห็นหน้ากันอยู่สองคนเท่านั้น

กว่าจะเขียนจบดิฉันต้องนั่งน้ำตาไหลพรากอยู่ตลอดเวลา ทุกสิ่งทุกอย่างที่บ้าน ทำให้ดิฉันระลึกอาจารย์ทุกขณะจิต อาจารย์เป็นที่ปรึกษาอย่างยอดเยี่ยม มีความคิดเห็นเป็นปัจจุบันและก้าวหน้า ตัดสินใจเก่ง อาจารย์จากไปเสียแล้ว ดิฉันรู้สึกถึงความทรมานของอาจารย์ที่ดิฉันไปยุโรป ไปอเมริกา บางครั้งไปนานหลายเดือน อาจารย์คงเคว้งคว้างมากเหมือนกับที่ดิฉันเป็นอยู่ขณะนี้ จนบัดนี้รู้สึกว่า ทั้งสมองและจิตใจของดิฉันยังไม่เป็นตัวของตัวเองเลย ถ้าดิฉันได้ทำอะไรขาดตกบกพร่อง ขอกราบประทานอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ดิฉันขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่ได้กรุณาแสดงความเสียใจด้วยตนเอง ทางโทรเลข ทางโทรศัพท์ ทางจดหมาย ในมรณกรรมของอาจารย์บุญยง ตั้งแต่วันพระราชทานน้ำอาบศพ รับเป็นเจ้าภาพการบำเพ็ญกุศลสวดพระอภิธรรม ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ได้เขียนคำไว้อาลัยซึ่งมีมากเกินคาด ขอขอบพระคุณญาติมิตร และท่านที่เคารพทุกท่านที่ได้กรุณาให้เกียรติมาในงานพระราชทานเพลิงศพ ดิฉันขอสำรวมจิตอธิษฐาน อัญเชิญอานุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย ขอได้โปรดนำดวงวิญญาณของศาสตราจารย์บุญยง นิโครธานนท์ สามีสุดที่รักให้ไปสู่สุคติภพ ประสบแต่สิ่งอันเป็นมิ่งมงคล และถ้าการเกิดชาติใหม่มีจริง ขอให้ได้ไปเกิดพบอาจารย์ในทุกชาติ.

อรรณพ นิโครธานนท์